Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Κάποιες σκέψεις ακόμα και λίγα λόγια για τη ζωή μου


Έχω αρκετές μέρες να γράψω αλλά τώρα βρήκα τον χρόνο να πω κάποια πράγματα. Είμαι ακόμα νευρικός και σκέφτομαι διάφορα, όλα αυτά που σας είπα και την άλλη φορά, δεν θεωρώ τυχαίο το ότι νιώθω τόσο μαστουρωμένος αυτή τη περίοδο από τα φάρμακα που παίρνω. Δεν ξέρω αν μου δίνουν μόνο κανονικά φάρμακα, πιστεύω ότι μου δίνουν και ναρκωτικά μαζί γι αυτό νιώθω αυτή τη μαστούρα. Έχω πάρει πολλά φάρμακα στη ζωή μου αλλά έτσι δεν έχω ξανανιώσει..
Βέβαια όλον αυτό τον καιρό εξακολουθώ να δουλεύω. Δεν σας έχω μιλήσει καθόλου για την ζωή μου. Εγώ για πολλά χρόνια δούλευα στο ΕΚΑΒ, ως οδηγός. Από ένα σημείο και μετά, όταν πια δεν μπορούσα να δουλεύω στο δρόμο, δούλευα σε γραφείο εκεί. Και εδώ και 4,5 χρόνια είμαι στη Κλίμακα, σε διάφορες δράσεις και τελευταία δουλεύω κυρίως στο εστιατόριο. Έχω τρεις αδερφές και έναν αδερφό και τους γονείς μου, και έχω καλές σχέσεις μαζί τους. Εγώ μένω στον ξενώνα αλλά τους βλέπω συχνά. Επίσης έχω σχέσεις καθημερινά με ανθρώπους. Μιλάω δηλαδή και συναναστρέφομαι με πολλούς ανθρώπους καθημερινά, σε κανέναν όμως δεν μιλάω για το τι πραγματικά σκέφτομαι. Αυτές τις σκέψεις μου τις μοιράζομαι με πολύ λίγους ανθρώπους και τώρα τελευταία με κανέναν σχεδόν.
Όταν είχα ξεκινήσει να νιώθω περίεργα έλεγα στους γονείς μου αυτά που σκεφτόμουν αλλά αυτοί μου είπαν σε κάποια φάση να σταματήσω να μιλάω για όλα αυτά γιατί δεν μου έκανε καλό. Το θεωρούσαν θεραπευτικό το να μην μιλάω. Πολλές οικογένειες το πιστεύουν αυτό.  Δεν είναι έτσι όμως. Και το λέω σε όλους όσους έχουν τέτοια προβλήματα, είναι καλό να μιλάτε, όχι ότι θα τα ξεχάσετε αυτά που σκέφτεστε αλλά τουλάχιστον θα σας φεύγει το απωθημένο. Μιλήστε σε ανθρώπους που εμπιστεύεστε.
Εσείς τι γνώμη έχετε για αυτό; Κάνει κάλο το να μιλάτε πιστεύετε; Επίσης τι γνώμη έχετε για τα ψυχιατρικά φάρμακα και τις ουσίες; Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας, από εσάς που έχετε ψυχικά προβλήματα αλλά και όχι μόνο.  
Καλή συνέχεια.

1 σχόλιο:

  1. Βασίλη, καταρχήν μπράβο σου για την προσπάθεια αυτή,θεωρώ ότι θα βοηθήσει πολύ κόσμο, που μπορεί να έχει τα ίδια προβλήματα με σένα ή και όχι. Νομίζω οτι το να μιλάς για όσα σε απασχολούν, μόνο καλό μπορεί να κάνει, το να έχεις άτομα να μοιράζεσαι είναι ευλογία πραγματική...όσο για τα ψυχιατρικά φάρμακα, πιστεύω ότι είναι απαραίτητα σε κάποιες περιπτώσεις, όπως συμβαίνι άλλωστε και με όλες τις ασθένειες...
    Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή